Behoud van het narratief (7)

Wat ik me afvraag: wat gebeurt er als ik van gedachte verander? Of, zoals de Engelsen dat noemen: if one changes his or her mind? Als ik een beslissing heb genomen, is dan mijn mind echt veranderd, of is er toch nog iets — of meer dan iets — onveranderd gebleven?

Stel: ik heb gisteravond een aangrijpende film gezien en ik denk daaraan terug. En stel: vanmiddag ga ik met een vriend lunchen en ik verheug me daarop. Als ik eerst een tijdje aan de film terugdenk, en daarna een tijdje in gedachten vooruitblik op onze lunch, dan zijn mijn gedachten toch niet veranderd? Dan is mijn mind toch dezelfde gebleven? Dan is er in mijn hoofd toch een ruimte waarin de film bestaat, en een ruimte waar het etentje bestaat? Die twee kunnen toch gewoon allebei bestaan?

Oké, een ander voorbeeld. Stel: ik wil graag een stoel kopen om in te lezen. Ik oriënteer me en ik vind een stoel die lekker zit, die mooi is, en honderd euro kost. Ik wil die stoel kopen, en ontdek in de winkel een stoel die lekkerder zit, die net zo mooi is, en tweehonderd euro kost. Ik besluit die tweede stoel te kopen, bedenk me, wil het toch bij de eerste stoel houden, en bedenk me nog een keer, het wordt toch de tweede stoel.

Is het in dit tweede voorbeeld met de stoelen zoals met het eerste voorbeeld met de film en het etentje? Is het zo dat in mijn hoofd ‘ik wil de eerste stoel’ en ‘ik wil de tweede stoel’ los van elkaar bestaan, dat ze allebei een eigen plek in mijn hoofd houden? Misschien zelfs nog nadat ik de beslissing heb genomen? Dat als ik besloten heb dat ik de ene stoel wil, dat dan nog steeds de gedachte bestaat dat ik de andere stoel wil?